4 mei dinsdag

We verlaten Quend en rijden langs Crotoy en St. Valery richting Cayeux, het is een mooie rit veel groen en de wegen zijn rustig.Het is een CP van Pass d’Etappe waar we een kaartje van hebben, zo rijden we makkelijk het terrein op. Hier zijn alle voorzieningen en ligt achter de duinen., helaas is het strand een flinke tippel door moeilijk terrein., dat doen we maar niet.Tegenover de CP is een grote camping en we gaan even vragen of er ook brood te koop is. De mevrouw is niet zo aardig en geeft nauwelijks antwoord, ze verteld me dat het restaurant morgen opengaat en dat er s’avonds een pizza bus komt.We laten Emile en Annemiek weten dat we hier zijn gearriveerd en in de namiddag komen ze even langs. We spreken af dat we morgen ergens een hapje gaan eten.S’Avonds kijken we naar de dodenherdenking op de Dam, indrukwekkend als altijd.

Gereden 41 km

5 mei dinsdag

Het is nog steeds fris, hier kunnen we het kacheltje gebruiken (stroom)en dan wordt het lekker warm in de camper. Buiten is het 11-12 graden en grijs, jammer. We werden rond een uur of twaalf opgehaald door Emile en Annemiek zijn via de weg langs de kust naar Cayeux gereden. Het is een oude en een beetje verkommerde badplaats waar het nu heel rustig is. We zien een aantal oude huizen uit de jaren twintig, maar ook nieuwe complexen ertussen. Hier en daar staat een achtergebleven bunker. Voldoende parkeermogelijkheid langs de strandweg met parkeermeters. We lopen wat rond in het dorp op zoek naar een leuk restaurant en zien de Brasserie Fernando, dat ziet er wel leuk uit en dat blijkt ook zo. Het hangt er vol met oude decoraties, er staan veel boeken en spelletjes en bij elke tafel staan verschillende stoelen. Een leuk sfeertje. We gaan de kaart bekijken en ook dat is prima in orde, verschillende mogelijkheden voor een menu en wijn.De keuzes zijn snel gemaakt.

Als je naar het toilet gaat wordt je opnieuw verrast, de muren zijn behangen met bladzijden uit de stripboeken van Tin Tin       ( Kuifje ), Bij het betalen van de rekening krijgen we ook keuze uit verschillende degustiefs. We lopen het strand op dat volstaat met heel veel strandhuisjes in allerlei kleuren. Dan gaan we richting Hurt, een klein dorpje op plm 5 km van Cayeux waar E en A een huis, een fermette, hebben gehuurd. Het is een leuk huis van een Nederlander, met een grote goedverzorgde tuin. Alles is er aanwezig voor 6 personen. Dan worden we teruggebracht en rijden door het landschap over smalle weggetjes, wat lastig met een camper, maar met de personenauto te doen. Hret is vandaag drooggebleven maar wel steeds fris. Het was leuk om een dag zo met elkaar door te brengen, morgen gaan we weer verder.

6 mei woensdag

We rijden richting Le Treport en doen in EU wat boodschappen. Alle grote supermarkten zijn hier aanwezig, we zien zelfs de Action!!Wij gaan bij de Intermarche naar binnen. En kopen wat we nodig hebben (en wat meer). Dan besluiten we naar de camping Les Boucani te gaan. Hier kunnen we douchen en wat wassen. Het is een heel gedoe om te douchen, je krijgt een armbandje om en daarmee moet je de douche bedienen, heel lastig. Dit keer slaan we de CP over en ook geen wandeling naar de kade. Het weer is nog steeds niet goed, het is fris maar ook nu kunnen we het kacheltje gebruiken.Even met Mascha gebeld, daar is alles goed. Morgen vertrekken ze samen voor een paar dagen naar de Ardennne, Manhay.

Gereden 35 km

7 mei donderdag

Rond 9.30 uur weg van de camping, opnieuw gemerkt dat dit niet ons ding is, een CP gaat nog wel , maar al die regelds op een camping!!! Met zo’n armbandje om lijkt het wel of we in een resort zitten, nou, alles behalve dat.

De D925 op richting Dieppe, het is voor ons steeds herkenning van dorpjes en huizen. Daarna volgen we voor een groot deel die weg die langs de kust loopt richting Fecamp die we helemaal moeten doorkruisen. Hier is ook een grote haven en het is gezellig druk. Dan op naar Le Havre voor de Pont de Normandie, over de Seeine , dit wordt goed aangegeven en al snel rijden we over de brug. Dan Honfleur, een grote CP met alle voorzieningen. Er kunnen plm. 240 campers staan. Ondanks de grote hoeveelheid is het geen groot vol terrein. Het is verdeeld in verschillende terreintjes, alemaal omzoomd met groen. Zo vaak hier geweest maar nog steeds een leuke en makkelijke plek. Het weer is een beetje opgeknapt en af en toe de zon, in de middag steeds aangenamer wordt en we kunnen er lekker van genieten. Het wordt steeds drukker en waarschijnlijk omdat 8 mei een feestdag is en veel mensen vrij zijn. Rond 7 uur is er geen plek meer vrij en wijkt men ook uit naar het terrein t.o. de CP, waar je ook tegen betaling kunt staan, er is daar geen service.

8 mei, vrijdag

Rond een uur of 9 horen we de claxon van de bakker en kunnen we een verse stok kopen met een heerlijke croissant. Nadat we hebben ontbeten gaan we richting het centrum lopen, op goed geluk, hopend dat ik niet teveel last van mijn benen heb. Het gaat goed, af en toe een kleine rustpauze en we genieten van deze heerlijke stad, dat het mooiste havenstadje van Normandie is. Het dateerd uit de vroege middeleeuwen en daar is nog veel van overgebleven. Er hebben verschillende beroemdheden gewoond, o.m. de schilder Eugene Boudin, de componist Erik Satie en Francoise Sagan. Er zijn naast alle bars en restaurants ook veel galerieen. We lopen de naar de Ste-Catharine kerk waar een dienst wordt gehouden ter herdenking aan de slachtoffers van de 2^e wereld oorlog en tevens het begin van de viering van de bevrijding. Aan de voet van de kerk gaan we een koffie drinken en lopen dan verder naar het Hotel de Ville. We zien dat er een optocht aankomt, de brandweer in Gala pakkendiverse hoogwaardigeheids bekleders, geestelijken en volgers. w.o. een groep padvinders. Ze stellen zich op voor het Hotel de Ville en al snel komen er diverse oude oorlogsvoertuigen aangereden. We zitten heerlijk op een terras in het zonnetje en kunnen alles goed bekijken. Dan lopen we langzaam terug naar de CP, maar eerst een stop bij Les Goelands een grote vishandel met vnl schaal en schelpdieren, HET adres voor oesters. We gaan aan een tafeltje zitten en merken dat je zelf naar binnen moet om uit te zoeken wat je wil bestellen, lekker voor Rob oesters en ik bezwijk voor nems met garnalen, beide met glaasje wijn erbij en God hoort ons brommen!!!

Het is een heerlijke stad en zoveel te ontdekken, verveelt nooit! En dan ook nog een prachtige dag met volop de zon. Het lopen ging gelukkig goed, langzaam, maar zonder pijn.

9 mei zaterdag

Helaas geen bakker vanochtend, maar geen nood, we hebben voorraad.

Vandaag is het marktdag in Honfleur, de wandelschoenen aan en op pad.We zien dat alle parkeerplekken op de grote parkings vol zijn, men staat zelfs in de rij te wachten tot er een plekje vrij komt. Opnieuw is het goed weer, de zon schijnt volop en de wind is matig. Aangekomen bij het centrum zien we een gigantische hoeveelheid kramen, verspreid over diverse pleinen en straten. Er is een groot aanbod van textiel, allemaal ongeveer hetzelfde en we worden er niet hebberig van.Ook de schoenen en tassen zijn van de partij. Hier en daar staan ook kramen met de lokale specialiteiten en de bekende worst kramen ontbreken niet. Het is een drukte van belang, echt file lopen. Weinig fruit en groente en men moet in de rij gaan staan om aan de beurt te komen, dat doen we niet, kopen slechts bij een kraampje met alleen aardbeiden 2 doosjes. Je merkt dat Honfleur erg toeristisch is, alles is heel duur, zelfs de onderbroeken!!!

Daarna lopen we het historsiche deel in, een prachtig wijkje met veel galeries in de oude panden. Er zit een mevrouw in plaatselijke klederdracht en we mogen een foto van haar maken. Dit is een mooi wijkje maar helaas staan er veel panden van slechte kwaliteit die nodig restauratie nodig hebben. We kronkelen erdoorheen en belanden weer op de kade langs het vieux-bassin. Ook hier te druk, daarom richting Les Goelands waar we gisteren ook zo heerlijk onder de bomen konden zitten en een hapje konden eten. De keuze is gauw gemaakt, Rob gaat weer voor de oesters die hiet voortreffelijk zijn en daarna wat mosselen. Ik neem calamaris en een bordje zeevruchten, beide met een lekker glad witte wijn!!! Lopen rustig terug en kunnen hier t.o. de CP een broodje kopen. Stoelen uit de camper en de beentjes omhoog. Opnieuw ging het lopen zonder pijn, daar ben ik blij mee.

Rob loopt naar de overkant om naar een bunker t kijken die een tentoonstelling heeft over de oorlog. Aan de buitenzijde hangen vlaggen te wapperen van Canada, Amerika, Engeland, Frankrijk en Duitsland .Het Blockhaus de la Gare is een van de laatste overblijfselen van de Tweede Wereldoorlog. Het kon 200 soldaten herbergen. Er is een tentoonstelling tezien met meer dan 30 kostuums, documenten en foto’s uit die tijd. De site wordt beheerd door de vereniging”Honfleur 1939-1945” en een plaats van herinnering en uitwisseling geworden.